"¿Qué tal si vamos a un restaurante para cenar y descansar?" sugirió Tang Da Mei.
"Sí, vamos." Ye Ziwen asintió.
"¿Qué vamos a pedir?" preguntó Tang Da Mei.
"Lo que quieras."
"No, vamos a pedir la comida que te gusta."
"¡Genial!"
"Entonces, ¿qué te apetece?"
"Pues… ¡pizza!"
"¡Perfecto!"
"Entonces, ¿qué pizza?"
"¡Una grande de pepperoni!"
"¡Genial!"
"¿Y tú?"
"¡Yo quiero la misma!"
"¡Genial!"
"¡Perfecto!"
"¡Bien!"
"¿Te apetece algo de beber?"
"Sí, ¡una Coca Cola!"
"¡Bien!"
"¿Y tú?"
"¡Yo quiero otra pizza!"
"¡Bien!"
"¡Genial!"
"¡Perfecto!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Genial!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Genial!"
"¡Bien!"
"¡Genial!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"
"¡Bien!"